روش ۲: برقراری ارتباطات موثر

۱. آنچه گفته شده را دوباره بازگو کنید

خلاصه کردن آنچه گوینده گفته است می‌تواند ارتباط را موثرتر کند. همه دوست دارند حرف‌شان شنیده شده و احساس باارزش بودن کنند، بنابراین تکرار نقطه نظر دیگران به خصوص اعضای خانواده، نشان می‌دهد که به آنها گوش می‌دادید. همچنین این فرصت را به آنها می‌دهد که برداشت شما را بشنود و در صورت نیاز آن را تصحیح کند.

• وقتی صحبت گوینده تمام شد، مختصراً آنچه را شنیده‌اید را بازگو کنید. برای مثال «به نظرم الان یه کم از دست مامان ناراحتی چون حس می‌کنی تو رو بچه فرض می‌کنه.»
• این کار باعث می‌شود اطمینان حاصل کنید که حرف گوینده را فهمیده‌اید. با این کار نشان می‌دهید که گوش می‌دهید و امکان برقراری ارتباطات موثر با دیگران را فراهم می‌کنید.

۲. به آنها کمک کنید که تجربه‌شان را خلاصه کنند

می‌خواهید به آنها کمک کنید چرایی احساس شان را بفهمند. بعد از گوش دادن به آنها کمک کنید تجربه‌شان را مختصراً بگویند.

• برای مثال با چیزی شبیه این شروع کنید «بذار ببینم متوجه شدم چی میگی؟»
• سپس سوالاتی بپرسید که به آنها کمک کند تجربه‌شان را بیان کنند. برای مثال «ناراحتی که مامان درباره بیمه ماشین نصیحتت می‌کنه. چه احساسی داری؟ فکر کنم عصبانی هستی.» اگر به آنها کمک کنید که روی احساس‌شان برچسب بزنند موقعیت را بهتر درک می‌کنند.

۳. درباره چیزی که گفته شده فکر کنید

بعد از اینکه به افراد اجازه صحبت کردن دادید درباره موضوع فکر کنید. سعی کنید بفهمید چیزی که گفته شده چرا اهمیت دارد. برای مثال، چیزهایی شبیه این بگویید «حس می‌کنم این موضوع خیلی برات مهمه» یا «حس می‌کنم باید به عنوان خانواده درباره این موضوع صحبت کنیم.»

۴. وقتی نوبت صحبت کردن‌تان شد از گزاره «من» استفاده کنید

گاهی وضعیت‌ها پیچیده می‌شوند. گاهی مخالفید یا با آنچه گفته شده مسئله دارید. وقتی اختلاف نظر پیش می‌آید از «من» استفاده کنید. این کار میزان سرزنش را کم می‌کند زیرا تمرکز را روی احساسات شخصی می‌گذارد.

• گزاره «من» سه بخش دارد. با «من احساس می کنم …» شروع کنید و پس از آن بلافاصله احساس‌تان را بیان کنید. بعد از آن درباره چیزی که این احساس را به وجود آورده است صحبت کنید و در نهایت دلیل احساس‌تان را بگویید.
• اگر با یکی از اعضاء خانواده اختلاف نظر دارید، احساس‌تان را در چهارچوب قضاوت در نیاورید. برای مثال «مامان فقط می‌خواد کمک کنه و خوب میدونی که قبلاً با پول مشکل داشتی. واقعاً داری کلافه‌ام می‌کنی.»
• در عوض آن احساس را با گزاره «من» بگویید. برای مثال «من کلافه‌ام چون از دست مامان عصبانی هستی در حالی که اون فقط می‌خواد کمک کنه. من فکر می‌کنم نگرانیش درسته.»

۵. قبول کنید که لازم نیست همیشه مشکل یک نفر دیگر را حل کنید

شما همیشه تمایل دارید به اعضاء خانواده و دوستان‌تان کمک کنید. با این حال نمی‌توانید مشکل یک نفر دیگر را حل کنید. اغلب افراد فقط دوست دارند حرف‌شان شنیده شود و به دنبال همدلی می‌گردند. اجازه دهید آن شخص صحبت کند و در برابر نیاز به مداخله مقاومت کنید.

روش ۳: از عادت‌های منفی اجتناب کنید

۱. صحبت شخص مقابل را قطع نکنید

این کار مکالمه و ارتباطات موثر را متوقف می‌کند. همیشه قبل از صحبت کردن چند ثانیه‌ای به گوینده فرصت دهید. به این ترتیب مطمئن می‌شوید که حرف گوینده تمام شده است.

• اهمیتی ندارد که چقدر احساساتی شده باشید، صبر کنید تا صحبت گوینده تمام شود.

۲. از نصیحت کردن خودداری کنید

تا از شما نخواسته‌اند نصیحت نکنید. نصیحت ناخواسته باعث می‌شود اینطور به نظر برسد که گوش نمی‌دهید. فقط چیزی را که دوست دارید می‌شنوید و در پاسخ نصیحت می‌کنید. اگر کسی می‌خواهد فقط صحبت کند دست از این بردارید که به آنها بگویید باید چه کاری انجام دهند.

۳. موضوع را تغییر ندهید

تا زمانی که گوینده تمام حرف‌هایش را نزده موضوع را عوض نکنید. حتی اگر موضوع شما را ناراحت می‌کند، باید به گوینده اجازه بدهید منظورش را بیان کند.

• اگر یک موضوع خانوادگی وجود داشته باشد، شاید اغوا شوید که گوینده را به عجله بیندازید. برای مثال اگر درباره نحوه حرف زدن هفته گذشته شما با پدرتان صحبت می‌کنند، درباره برنامه تلویزیون صحبت کنید. از انجام این کار خودداری کنید. بخشی از برقراری ارتباطات موثر صحبت کردن درباره موضوعات دشوار است. باید با وجود آزاردهنده بودن موضوع مکالمه، اجازه دهید ادامه پیدا کند.

۴. گوینده را به عجله نیندازید

برداشت‌تان را سریع بیان نکنید تا گوینده به عجله نیفتد. هرگز چیزی شبیه این نگویید «میری سر اصل مطلب؟» گفتن این حرف باعث می‌شود که به نظر بیاید به مکالمه اهمیتی نمی‌دهید.

۵. از قضاوت کردن خودداری کنید

حتی اگر از کسی عصبانی هستید، با گوینده همدردی کنید. چگونگی و دلیل احساس گوینده را درک کنید. گوش دادن همراه با قضاوت، ایده خوبی نیست. حتی اگر با رفتار یا نظر کسی موافق نیستید، او را قضاوت نکنید.

میکرومقاله چگونه شنونده خوبی باشیم و ارتباطات موثر بسازیم – قسمت دوم در سبکتو منتشر شد.

افراد بسیاری فکر می‌کنند که همگی به طور ذاتی شنونده هستند و نیازی به تقویت و آموزش در این مورد نیست. این تفکر یکی از تفاوت‌های بین افراد معمولی و موفق است. پس برای اینکه شما هم یک شنونده خوب باشید و بتوانید روابط بهتری بسازید با این میکرومقاله از سبکتو همراه باشید:‌

روش ۱: گوش دادن فعالانه

۱. در زمان حال باشید

هنگامی که به صحبت‌های یکی از اعضای خانواده یا همکارتان گوش می‌دهید، به ذهن‌تان اجازه ندهید در جاهای دیگر پرسه‌بزند. تلاش برای حضور در زمان حال باعث می‌شود افراد احساس کنند حرف‌شان شنیده شده و به آنها اهمیت داده‌اید. برای این کار:

• از چیزهایی که حواستان را پرت می‌کنند پرهیز کنید. تلفن‌تان را کنار گذاشته و تمام حواستان را متوجه آنها کنید.
• وقتی کسی صحبت می‌کند هرگز به چیزهای دیگر فکر نکنید. اگر احساس می‌کنید فکرتان منحرف می‌شود، افکارتان را به سمت گوینده بر‌گردانید.

۲. روی کلمات گوینده تمرکز کنید نه آنچه قرار است بگویید

همه ما تجربه این شرایط را داشتیم. حتی اگر اعتراف نکنیم، در بیشتر مواقع به جای اینکه شنونده خوبی باشیم و به حرف‌های طرف مقابل گوش کنیم، دائم به دنبال یک جواب برای حرف‌های او می‌گردیم. به خصوص زمانی که در مورد یک مشکلی صحبت کنیم. این اتفاق در زمان صحبت با اعضاء خانوداه شدیدتر هم می‌شود. اگر درباره یک مشکل یا اختلاف نظری صحبت می‌کنید، شاید تمایل داشته باشید افکارتان را به اشتراک بگذارید. با این حال، درباره احساس یا پاسخ‌تان فکر نکنید. فقط روی گوینده، افکار و عقایدش تمرکز کنید.

• اولویت‌تان درک نقطه نظر دیگران باشد. به خاطر داشته باشید که اگر آنچه گفته می‌شود را خوب متوجه شوید پاسخ‌تان متفکرانه‌تر خواهد بود. اگر دیدگاه گوینده را بفهمید برقراری ارتباط بهتر می‌شود.

۳. با اشاره‌های غیرکلامی نشان دهید که گوش می‌کنید

می‌خواهید گوینده احساس با ارزش بودن کند؟ نشان دهید که به حرف‌هایش گوش می‌کنید. می‌توانید توجه‌تان را با اشاره‌های غیر کلامی نشان دهید، مثلا: سرتان را تکان دهید، در زمان مناسب لبخند بزنید یا بخندید و ارتباط چشمی برقرار کنید.

۴. قبل از شروع صحبت مطمئن شوید که گوینده حرف‌هایش را تمام کرده است

استفاده از یک وقفه ایرادی ندارد. یک یا دو ثانیه سکوت در یک مکالمه چیز بدی نیست و به گوینده شانس ابراز کامل منظورش را می‌دهد. به جای اینکه بلافاصله جواب بدهید کمی مکث کنید تا صحبت گوینده تمام شود. این کار باعث می‌شود مطمئن شوید که صحبت گوینده به پایان رسیده است.

• افراد معمولا تمایل دارند که در حین مکالمه، مکث کنند. اگر متوجه شدید گوینده مکث کرده است، فرض را بر این نگذارید که صحبتش تمام شده است. قبل از پاسخ دادن چند ثانیه فرصت دهید.
• اگر گوینده بعد از چند ثانیه صحبت نکرد، می‌توانید صحبتش را تمام شده فرض کنید.

۵. سوالات مشخص کننده بپرسید

بخشی از شنیدن، فهمیدن است. اگر چیزی را متوجه نشدید، بپرسید. وقتی صحبت فرد تمام شد در صورت نیاز سوال بپرسید. این نشان می‌دهد که به حرف‌های اعضاء خانواده گوش داده و برای نظرات‌شان ارزش قائلید.

• سوالاتی بپرسید که مشوق بحث کردن باشند. برای مثال «درباره این وضعیت چه فکری می‌کنید؟» یا «فکر می‌کنی باید کجا بریم؟»
• از پرسیدن سوال «چرا» خودداری کنید. این سوال‌ها قضاوت‌کننده هستند و باعث می‌شوند گوینده حالت تدافعی پیدا کند. برای مثال نپرسید «چرا تصمیم گرفتی این کار را بپذیری؟» به جای آن بپرسید «چطور به این نتیجه رسیدی؟»

در میکرومقاله بعدی به قسمت دوم این مبحث می‌پردازیم و در مورد نحوه صحیح برقراری ارتباط و اجتناب از اشتباهات رایج صحبت می‌کنیم.

میکرومقاله چگونه شنونده خوبی باشیم و ارتباطات موثر بسازیم -قسمت اول در سبکتو منتشر شد.