۱. سیستم مدیریت کارهای خود را تنظیم کنید

اولین کار این است که کارهای خود را وارد تقویم یا برنامه‌ای کنید تا فکرتان را درگیر نکند. چرا که انرژی ذهنتان را برای کارهای مهم تری نیاز دارید. برای عقب نماندن از تمرین‌ها و ایجاد سیستم مدیریت کارها، این چند کار را انجام دهید:

اول ترم تقویم خود را پر کنید

این یعنی تمام تاریخ‌های امتحان، تمرین و تحویل پروژه‌ای که مشخص است را وارد تقویم کنید. همچنین می‌توانید کارهای بزرگ و وقت‌گیر مثل امتحان پایانی یا پروژه‌ها را در طول ترم پخش کنید و زمانی که برای هر کدام در نظر می‌گیرید را وارد تقویم کنید.

همان لحظه که تکلیفی مشخص شد، آن را در برنامه خود اضافه کنید

به محض آنکه کار جدیدی برایتان مشخص می‌شود، مثل یک تمرین، آن را وارد تقویم یا برنامه‌ای که در بخش قبل انتخاب کردید، کنید.

فراموش نکنید خود ابزار مهم نیست، مهم راحتی کار با آن برای شماست.

برای منظم ماندن، برنامه‌تان را هفتگی مرور کنید

مرور منظم باعث می‌شود متوجه کارهای فوری شوید و از طرفی حواستان به کارهایی که هنوز وقت دارند اما باید از الان شروع کنید هم باشد. برای مرور می‌توانید آخر هفته‌ها کارهایی که کرده‌اید یا عقب انداخته‌اید را بررسی کنید و کارهایی که باید در هفته آینده بکنید را به خود یادآوری کنید.

۲. کارها را به بخش‌های کوچک قابل انجام تقسیم کنید و به موقع شروع کنید

طبق قانونی در مدیریت زمان:

کارها تا جایی که فرصت انجام داشته باشند، کش می‌آیند.

حتما شما هم این وضعیت را تجربه کرده‌اید. مثلا یک ساعت برای انجام کار ساده‌ای در نظر گرفته‌اید، با اینکه می‌دانید آن کار یک ساعت نمی‌خواهد. اما در نهایت می‌بینید کل یک ساعت صرف آن کار شد.

برای عقب نماندن از تمرین‌ها باید از این اتفاق جلوگیری کنید. برای این کار دو روش زیر را امتحان کنید:

هر تمرین را به اجزای کوچک‌تر تقسیم کنید

این کار باعث می‌شود از استرس انجام کار کم کنید و کمتر در مقابل شروع تمرین مقاومت کنید.

ابتدا تمرین یا پروژه را به بخش‌های قابل انجام تقسیم کنید. سپس برای هرکدام موعدی قبل از موعد تحویل اصلی مشخص کنید تا به مرور تمرین را تکمیل کنید.

موعدهای جزئی را همان روزی که تمرین داده می‌شود، تعیین کنید

برای مثال اگر تمرین حل کردنی دارید، مشخص کردن اینکه باید کجای جزوه را برای حل تمرین بخوانید، تمرین چند سوال دارد و تا روز تحویل تمرین باید روزی چند تمرین حل کنید تا به شب آخر موکول نشود، بیشتر از 5 دقیقه طول نمی‌کشد. اما باعث می‌شود همان موقع که ذهنتان آماده است، فرآیند انجام تمرین را شروع کنید و لازم نباشد بعدا دوباره از اول به این فکر کنید که برای انجام تمرین لازم است چه کارهایی بکنید.

۳. هر روز کار کنید

این مرحله، همان مزحله‌ای است که بیشتر دانشجوها در آن کم می‌آورند!

وقتی نظم‌تان به هم خورد و شروع به علامت زدن روی دستتان برای هر کار کردید، اینجاست که از تمام ذهنتان فقط برای یادآوری کارها استفاده می‌کنید. در حالی که باید تا جای ممکن این حالت را محدود کنید تا بتوانید از ذهنتان برای وظیفه‌های مهم‌تری کار بکشید، مثل حل تمرین‌های ریاضی.

پس برای عقب نماندن از تمرین‌ها و منظم ماندن، باید هر روز مشغول باشید. یادتان باشد همیشه و در هر زمینه‌ای،‌ کار ساده اما مستمر، بهتر و باکیفیت‌تر پیش می‌رود. همچنین استرس کار سنگین یک شبه را هم نخواهید داشت. تمام اینها به این خاطر است که استمرار، جلوی رکود را می‌گیرد. 

رکود یعنی مدتی طولانی بیکار بمانید و بعد به سختی بتوانید خود را دوباره وارد فاز کار کردن کنید.

پس برای جلوگیری از رکود، حتما باید هر روز کار کنید. حتی اگر این کار خیلی جزئی و ساده باشد و تاثیر مستقیمی در تمرین یا امتحان شما نداشته باشد.

برداشتی آزاد از [stag_button url=”https://collegeinfogeek.com/how-to-stop-falling-behind-on-your-homework/#more-16387″ style=”black” size=”small” type=”normal” target=”_self” icon=”” icon_order=”before”]College Info Geek[/stag_button]

میکرومقاله ۳ روش ساده برای عقب نماندن از تمرین‌ها و تکلیف‌ها در طول ترم در سبکتو منتشر شد.

کاری که به پس فردا هم می‌تواند موکول شود را به فردا نیندازید.

پایان ترم است و فرصت تحویل آخرین تمرین‌ها و پروژه‌‌ها فرا رسیده است. از طرفی امتحانات هم شروع شده و نوبت شب بیداری‌ها و خواندن جزوه‌های ناتمام شده است.

شاید بسیاری از ما طبق عادت هر ترم، در این روزها تحت فشار کارهای سخت و زیاد خود باشیم و ندانیم از کجا باید شروع کنیم. اگر شما هم در چنین وضعیتی هستید، با ما در این مطلب از سبکتو همراه باشید تا با راهکارهایی برای بهره‌مندی هرچه بهتر از زمان محدود خود آشنا شویم:

دسته بندی

در نگاه اول کارهای درسی بی‌انتها و بسیار درهم به نظر می‌رسند، برای اینکه از نظر ذهنی آمادگی بهتری پیدا کنید باید ابتدا کارها را دسته بندی کرده و هر کدام را به اجزای قابل انجام تقسیم کنید.

برای دسته بندی کارهای خود می‌توانید از دو فاکتور “تاثیر” و “تلاش” استفاده کنید. منظور از تاثیر، تاثیری است که آن کار یا تمرین بخصوص بر نتیجه نهایی شما، مثلا روی نمره و معدلتان دارد و منظور از “تلاش”، میزان تلاش و وقتی است که باید صرف آن کار کنید تا به نتیجه برسد.

امتیازدهی بر اساس فاکتورهای “تاثیر” و “تلاش”

همان طور که گفتیم ابتدا باید دسته‌بندی کلی انجام دهید، سپس هر جزوه، تمرین یا پروژه را به اجزای کوچک قابل انجام تقسیم کنید. حالا باید به هر کدام از این اجزا امتیاز “تاثیر” و “تلاش” بدهید. این دو فاکتور را می‌توانید در یک ماتریس قرار دهید:

• کارهایی که نیازمند تلاش زیادی هستند اما تاثیر بالایی هم دارند
  • مانند تحویل قسمت‌های اصلی پروژه یا مطلب مهمی از جزوه که حتما سوالی از آن در امتحان خواهد بود.
• کارهایی که نیازمند تلاش زیادی هستند اما تاثیر کمی دارند
  • مانند تمرین‌ها و پروژه‌های اختیاری که در شرایط زمان محدود باید آنها را کنار بگذارید.
• کارهایی که نیازمند تلاش زیادی نیستند اما تاثیر بالایی دارند
  • این حالت معمولا در طول ترم اتفاق میفتد و شامل مواردی مثل آزمون‌های کلاسی یا حضور در کلاس‌های تقویتی هستند که باید حواستان باشد در طول ترم این فرصت‌ها را از دست ندهید. مطالب مهمی که سر کلاس یاد گرفته‌اید و حالا نیاز نیست وقت زیادی صرف یادگیری آنها کنید نیز جز این دسته هستند.
• کارهایی که نیازمند به تلاش زیادی نیستند و تاثیر بالایی هم ندارند
  • مطالب و منابع کمک درسی جز این دسته هستند، شاید اگر وقت کافی داشته باشید، مثال‌های متنوع کتاب درسی یا دیدن ویدئوهای آموزشی به کارتان بیاید اما در زمان محدود باید از خیر آنها بگذرید و فقط مطالب اصلی جزوه خود را کامل یاد بگیرید.

عوامل دیگری که در امتیازدهی باید در نظر بگیرید:

1. بخش‌هایی از جزوه که استادتان به عنوان مطالب مهم مشخص کرده است.
2. تمرین‌ درس‌هایی که بیشترین نمره را دارند.
3. تحویل قسمت‌های اصلی پروژه و بخش‌های پر امتیاز آن.

شروع کار

بعد از اینکه امتیاز هر بخش از کارهای خود را مشخص کردید، بهتر است با کارهایی که بیشترین تاثیر را دارند و از طرفی نیازمند بیشترین میزان تلاش هستند شروع کنید. این کار یک اصل روان شناسی است. طبق نظر یک روان شناس:

عملی که با سختی و اجبار زیاد صورت بگیرد، موجب خستگی می‌شود. اگر خود را مجبور به انجام کاری کنید، اراده و توان شما در کار بعدی بسیار کمتر خواهد بود.

پس در شروع فرآیند درس خواندن خود، سخت‌ترین و مهم‌ترین کار را انجام دهید تا از حداکثر قدرت اراده و انگیزه خود بهره برده باشید.

کنار گذاشتن کارها به بهانه زمان محدود و موکول کردن همه چیز به شب امتحان اشتباه است، شاید ابتدا فکر کنید که در آن لحظه آسایش دارید اما، شب امتحان چند برابر باید سختی تحمل کنید، در حالی که با دسته بندی جزئی می‌بینید که درس‌خواندن آنقدر هم کار دشواری نیست و می‌توانید قدم به قدم کارها را پیش ببرید و نتیجه بهتری بگیرید.

برداشتی آزاد از [stag_button url=”https://collegeinfogeek.com/time-crunch-study-finish-assignment-overnight/” style=”black” size=”small” type=”normal” target=”_self” icon=”” icon_order=”before”]Colleginfogeek[/stag_button]

میکرومقاله چطور در زمان محدود درس بخوانیم و به تمام پروژه‌ها و تمرین‌ها برسیم؟ در سبکتو منتشر شد.

طبیعی است که در چنین مرحله‌ای راهکارهای بلند مدتی که همیشه می‌شنویم چاره کار نیستند. پس باید دنبال روش‌هایی باشیم که بتوانیم از فرصت محدود باقی مانده بهترین استفاده را ببریم. پس وضعیت درسی خود را بررسی کنید، انگیزه شروع کار را به خود بدهید، برنامه ریزی کنید و در این مطلب از سبکتو با ما همراه باشید تا با هم بررسی کنیم چطور در مدت محدود و با مطالعه محدود، برای پایان ترم آماده شویم:

درس خواندن در بازه‌های کوتاه مدت

به طور معمول هر فرد می‌توانند بین ۲۵ تا ۳۰ دقیقه به طور متمرکز و یکنواخت درس بخواند. اگر بیشتر از این مدت پای درس بشیند، کارایی‌اش کاهش می‌یابد. پس ۶ ساعت پشت کتاب و جزوه نشستن الزاما کار مفیدی نیست. باید هر نیم ساعت‌، یک استراحت‌ ۵ دقیقه‌ای به خودمان بدهیم. و برای اینکه انگیزه بیشتری پیدا کنیم، بعد از تمام شدن مطالعه آن روز، یک جایزه برای خودمان نظر بگیریم.

این استراحت‌های ۵ دقیقه‌ای عادت مطالعه‌ی خوبی در ما می‌سازند و باعث می‌شوند خوب درس خواندن را یاد بگیریم. حتی تکرار این کار میزان تمرکز ما را افزایش می‌دهد و باعث می‌شود آن نیم ساعت‌ها به مرور بیشتر شوند.

درس خواندن در محیط مخصوص درس خواندن

محیطی که در آن هستیم، رفتار ما را شکل می‌دهد. به نوعی نسبت به آن محیط شرطی می‌شویم. پس اگر در محیطی که عادت به کارهایی مثل استراحت کردن یا غذا خوردن داریم، درس بخوانیم، شروع به درس خواندن برایمان سخت‌تر می‌شود.

باید محیطی اختصاصی در نظر بگیریم. این محیط می‌تواند کتابخانه یا میزی در خانه خودمان باشد که فقط هنگام درس خواندن سراغش می‌رویم. به این ترتیب حس و حال آن محیط ما را سریع‌تر گرم درس خواندن خواهد کرد و نیاز به زمان اضافی برای آماده شدن نخواهیم داشت.

عمیق یاد گرفتن

یاد گرفتن با عمیق یاد گرفتن تفاوت دارد. واضح است که هرچه عمیق‌تر یاد بگیریم، بیشتر نتیجه می‌گیریم. عمیق‌تر یاد گرفتن حتما نیازی به بارها تکرار کردن یا حفظ کردن ندارد.

برای اینکه بتوانید عمیق یاد بگیرید، باید اول از خود بپرسید: “مطلبی که می‌خوانم از چه نوعی است؟” این سوال دو جواب دارد:

• مفهومی
• نکته‌ای

مطالب مفهومی همان مطالبی هستند که پایه درس را تشکیل می‌دهند و باید خوب یاد بگیریم. در مقابل مطالب نکته‌ای حفظ کردنی هستند. خوبی مفهومی‌ها این است که هم مهم‌ترند و هم به محض اینکه کامل درکشان کردیم، به سختی فراموش می‌شوند. ولی نکته‌ای‌ها فرار هستند و نیاز به مرور دارند.

برای پایان ترم اول با مفهومی شروع کنید. برای اینکه مطمئن شوید یاد گرفته‌اید مفاهیم را برای خودتان و همان شکلی که در ذهنتان مانده، تکرار کنید. یک راه دیگر این است که قبل از امتحان اصلی، خودتان را امتحان کنید. اگر فرصت دارید از آزمون‌های کوچک استفاده کنید.

یادداشت اضافه کردن به جزوه‌ها

اگر از افرادی هستید که جزوه می‌نویسند، جزوه را محدود به امتحانات پایان ترم نکنید. به محض تمام شدن کلاس، سری به یادداشت‌های خود بزنید و تیتر وار آن را بررسی کنید. اگر نکته‌ای جدیدی به ذهنتان رسید، اضافه کنید. اگر برای مفهومی، توضیحی به زبان خودتون دارید، حتما به جزوه اضافه کنید. و اگر می‌بینید بخشی را ناقص متوجه شده‌اید در اولین فرصت با دوستی که او نیز جزوه کاملی دارد مقایسه کنید یا به استاد خود مراجعه کنید.

پایان ترم خواهید دید که همین چند دقیقه‌ها، چقدر زمان برای شما می‌خرند.

خلاصه کردن درس‌ها یا یاد دادن آن به دیگران

خلاصه کردن یک راه خوب برای اطمینان از یادگیری است. و بهترین راه برای خلاصه کردن، آموزش آن به فرد دیگریست. چرا؟ به دو دلیل: اول اینکه این کار راه خوبی برای عمیق یاد گرفتن است، چرا که باعث می‌شود تمام اطلاعات مهم را به یاد بیاورید تا بتوانید آن‌ها را خلاصه کنید و دوم اینکه باعث می‌شود مطمئن شوید که چقدر کامل یاد گرفته‌اید.

اگر قرار باشد درس را به کسی یاد بدهید که بلد نیست، در شرایطی قرار می‌گیرید که از زاویه دید او به درس نگاه کنید و مطالب را دسته بندی کنید. همین کار کمک می‌کند تا متوجه نقاط ضعف خودتان شده و آنها را برطرف کنید.

میکرومقاله چگونه از فرصت باقی مانده تا پایان ترم بهترین استفاده را ببریم؟ در سبکتو منتشر شد.

اگر این تجربه‌ها برای شما هم آشناست برای ایجاد راهکارهایی که انگیزه شروع به درس خواندن هستند، با این مطلب از سبکتو همراه باشید:

وقتی انگیزه شروع نداریم؛ چگونه پیش زمینه آن را بسازیم؟

اولین مساله‌ای که همه ما هنگام روبرو شدن با بحران درس خواندن روبرو می‌شویم، “انگیزه نداشتن” است. معمولا ما عادت کرده‌ایم که بگوییم “نمی‌توانم” درس بخوانم، نمی‌توانم کارهای خود را به موقع انجام دهم، نمی‌توانیم تکنیک‌های درس خواندن را به کار گیریم و منظم و اصولی باشیم. ولی سوالی که مطرح می‌شود این است که آیا واقعا نمی‌توانیم یا مایل نیستیم اقدام کنیم؟

بیایید با خودمان روراست باشیم، ما حاضر به تغییر شرایط ثابتمان نیستیم واگر نه می‌توانیم.

انگیزه شروع به درس خواندن یا در مجموع انجام هرکاری وابسته به چند فاکتور است:

پاداش‌ها

به طور طبیعی در مقابل انجام هر کار منطقی و درستی پاداشی به دست می‌آوریم. در مورد درس خواندن به طور کلی این پاداش‌ها، شامل نمره خوب یا رتبه خوب است، اما معمولا آنها را نمی‌بینیم. پس یک راه عملی برای افزایش انگیزه شروع، برجسته کردن پاداش‌هاست. می‌توانید هر بار قبل از شروع مطالعه، به دستاوردهای بلند مدت درس خواندنتان فکر کنید یا حتی آن‌ها بنویسید. یا اینکه انجام کارهای مورد علاقه‌تان یا یک خوراکی خوشمزه را پاداشی برای تمام کردن مطالعه یک بخش یا انجام یک تمرین در نظر بگیرید.

عواقب

همان طور که یادگیری، پاداش‌هایی دارد، درس نخواندن هم عواقبی را در پی دارد و معمولا ما خیلی دیر متوجه آنها می‌شویم! در واقع یکی از دلایل سستی ما در اول کار این است که هنوز خطر انجام ندادن آن کار را درک نکرده‌ایم که موجب شروع‌مان شود. برای این حل مساله نیاز به سیستم دارید. سیستمی که خودتان تنظیم و طراحی‌اش کرده‌اید. عواقب گاهی عمومی و گاهی مختص هر شخص است. باید با خودتان رو راست باشید و به این عواقب فکر کنید. به محض آنکه به اندازه شب امتحان متوجه عواقب شدید، انگیزه شما برای راه اندازی سیستمی برای پیشبرد یادگیری‌تان تقویت خواهد شد.

حواس پرتی‌ها

حواس پرتی و ایده‌های وسوسه کننده بخش جدا نشدنی از هر کاری است. معمولا به محض شروع به درس خواندن، عوامل زیادی از وسوسه چک کردن شبکه‌های اجتماعی گرفته تا پیش آمدن برنامه ناگهانی دوستانه، مانع ادامه درس خواندن می‌شود. پس اگر به طور جدی تصمیم به درس خواندن دارید، باید مورد به مورد این حواس پرتی‌ها را حذف کنید. شک نداشته باشید هر حواس پرتی یک راه پیشگیری دارد. می‌توانید در محیطی آرام مثل کتابخانه درس بخوانید. ابزار الکترونیکی خود را دور از دسترس قرار دهید. یا اگر به اینترنت نیاز دارید، از برنامه‌های محدودکننده دسترسی استفاده کنید.

اگر هنگام درس خواندن یامطالعه افکار مختلفی به ذهنتان می‌رسد، می‌توانید یک دفترچه همراه خود داشته باشید، هر فکر جدیدی که به ذهنتان رسید را در آن یادداشت کنید و سریع به ادامه مطالعه برگردید. با این کار هم به درس خواندنتان می‌رسید و هم می‌توانید بعد از زمان تعیید شده سراغ افکارتان بروید.

در واقع در زمینه انگیزه شروع، بیشتر از ناتوانی، عدم تمایل مانع شماست. پس با در نظر گرفتن فاکتورهای بالا و پرسیدن این سوال از خود که: “آیا واقعا هر آنچه در توانم بود انجام داده‌ام و همچنان قادر به درس خواندن نیستم؟” وضعیت خود را تشخیص دهید. خواهید دید که به مرور انگیزه شروع در شما ایجاد می‌شود. آنگاه راهکارهای کلی گفته شده را شخصی سازی کنید و سیستم اختصاصی درس خواندن خود را بسازید.

برداشتی آزاد از [stag_button url=”https://collegeinfogeek.com/motivation-groundwork/” style=”black” size=”small” type=”normal” target=”_self” icon=”” icon_order=”before”]College Info Geek[/stag_button]

میکرومقاله ایجاد انگیزه شروع به درس خواندن و راهکارهای آن در سبکتو منتشر شد.