بسیاری از افراد “تعلق داشتن” را تجربه نمی‌کنند. مثلا کارمندی را در نظر بگیرید. فرقی ندارد شرکتی که در آن کار می‌کند، چقدر شرایط راحتی را برای او فراهم کرده است، کارمندان جدید همیشه حس “تحت نظارت بودن و سبک سنگین شدن” خواهند داشت. اما شاید جالب باشد که بدانید، بیش از نیمی از مدیران عامل هم گزارش کرده‌اند که در محل کار “احساس تنهایی” دارند. حسابدارها هم معمولا تنها نهار می‌خورد یا برخی کارمندان با اینکه ایده‌های خیلی خوبی دارند اما هیچ‌گاه در جلسات نظراتشان را بیان نمی‌کنند.

تشخیص افراد منزوی و خجالتی در محیط‌ های کار، دشوار نیست. ولی این مسئله فقط محدود به محیط کاری نیست. افرادی که دچار “عدم تعلق” هستند، همه جا دیده می‌شوند.

چه کسانی بیشتر از همه در معرض این عدم تعلق هستند؟

معمولا در نظر مردم کسانی که شغل مدیریت یا مسئولیت خاصی دارند، افرادی با عزت نفس و محبوب‌ترند در مقابل، کسی که برای یک فروشگاه تبلیغ می‌کند یا به عنوان یک کارگر ساده مشغول به کار هستند، با اینکه شغلی سخت‌تر دارند اما از عزت نفس پایین‌تری برخوردارند، گاهی آنها امیدی برای ادامه ندارند. اما چه طور می‌توان در زندگی آنها تغییر ایجاد کرد؟ افرادی که صاحب چنین شغلی هستند، لیاقت بهترین و بالاترین توجه و تحسین را از جانب شما دارند. چرا که در نهایت این “کار کردن” است که افتخار دارد، نه مقام و عنوان. بنابراین شما با رفتارتان می‌توانید به آنها نشان دهید که آنها هم به اندازه یک مدیر کارشان مهم است و لایق احترام هستند.

البته این فقط یک روی سکه است. افرادی با مشاغل رده بالا هم حتی ممکن است از “عدم تعلق” و “تنهایی” رنج ببرند. در ابتدای مطلب به مدیرعامل‌ها اشاره کردیم. کمتر کسی با یک مدیر عامل همدردی می‌کند. این اشخاص قدرت، ثروت، نفوذ و اعتبار دارند. از نظر عموم مردم این افراد کم و کسری ندارند. ولی این حقیقت معمولا نادیده گرفته می‌شود که آنان نیز با وجود رسیدن به چنین مقام بالایی ممکن است دچار احساسات غیر منتظره‌ی منفی مثل تنهایی و ناامنی می‌شوند.

چه کاری از دست شما برمی‌آید؟

می‌توانید حداقل یک نفر را خوشحال کنید. کاری کنید که احساس خوبی نسبت به شغلش داشته باشد.

به ندرت یک گارسون رستوران تا ابد خدمتکار می‌ماند. امکان ندارد یک فروشنده سوپرمارکت همیشه به این کار مشغول بماند.

افرادی با مقام شغلی بالا، به وفور تحسین می‌شوند. در مقابل افراد مشغول به کارهای سطح پایین، معمولا به چشم نمی‌آیند. مثل یک چرخ دنده که دیده نمی‌شود، مورد توجه قرار نمی‌گیرد و کسی قدردان وجودش نیست. و این مایه شرم است. چرا که تمامی شغل‌ها و تمامی افراد لیاقت برخورد محترمانه دارند. هر شغلی اهمیت دارد. هر کارمندی ارزش دارد. شما ارزش آنها را بهشان یادآوری کنید.

پس شخصی از محل کار خود را انتخاب کنید، یا فردی خارج از محل کار. فرقی ندارد. سپس به جای یک “ممنون” خشک و خالی، صمیمانه از او تشکر کنید. یا از ته دل از او تعریف کنید. یا سوالی از او بپرسید که نشان دهد به شغلش “ارزش” می‌دهید. کاری کنید یا حرفی بزنید که فرد احساس ارتباط عمیق‌تری با شما، شرکت‌تان یا گروه‌تان کند.

در آن لحظه کاری کنید که طرف مقابل متوجه شود شما به او به عنوان یک شخص ارزش می‌دهید و احترام قائلید. یک شخص خجالتی این را به روی خود نمی‌آورد ولی مطمئن باشید قدردان این توجه خواهد شد.

برداشتی آزاد از [stag_button url=”https://www.inc.com/jeff-haden/want-to-make-a-difference-in-someones-life-this-takes-less-than-1-minute-but-impact-lasts-forever.html” style=”black” size=”small” type=”normal” target=”_self” icon=”” icon_order=”before”]Inc[/stag_button]

میکرومقاله آیا به دنبال ایجاد تغییر در زندگی اطرافیانتان هستید؟ به آنها عزت نفس دهید در سبکتو منتشر شد.